رئیس کمیته ملی پارالمپیک در آستانه بازی‌های پاراآسیایی ناگویا، از کاروانی ۱۷۱ نفره سخن گفت که با شعار «به یاد کودکان هیروشیما، غزه و میناب» راهی ژاپن می‌شود؛ کاروانی که قرار است علاوه بر میدان ورزش، تصویری متفاوت از ایران ارائه کند.
غفور کارگری در نشست خبری خود اعلام کرد ایران در ۱۵ رشته ورزشی به ناگویا می‌رود و ۱۸ ورزشکار زن و ۲۳ ورزشکار مرد کمتر از دوره هانگژو در ترکیب کاروان حضور دارند. برگزاری مسابقات در چند محل و پراکندگی محل اسکان، از چالش‌های مهم این دوره عنوان شد؛ شرایطی که مدیریت کاروان‌ها را دشوارتر از گذشته می‌کند.
با وجود محدودیت‌ها، برنامه آماده‌سازی ایران متوقف نشده و تاکنون ۲۲۶ اردو برگزار شده است. کارگری تأکید کرد: حتی در شرایط جنگ نیز تلاش شده اردوها تعطیل نشود.
یکی از مهم‌ترین بخش‌های صحبت‌های رئیس کمیته ملی پارالمپیک به موضوع پاداش‌ها اختصاص داشت. بر اساس اعلام او، پاداش مدال‌آوران پاراآسیایی با ورزشکاران بازی‌های آسیایی برابر است؛ برای مدال طلا 3 میلیارد تومان، نقره یک میلیارد و برنز ۴۰۰ میلیون تومان. به این ترتیب ورزشکاری که سه مدال طلا کسب کند، ۹ میلیارد تومان پاداش دریافت خواهد کرد. علاوه بر آن، پاداش عملکردی نیز برای ورزشکارانی که در حوزه اخلاق حرفه‌ای و رویکردهای فرهنگی مورد نظر کمیته عملکرد مطلوبی داشته باشند، در نظر گرفته شده است.
وی همچنین از پرداخت پاداش به مربیان شهرستانی خبر داد؛ مربیانی که بیش از 6 ماه در تربیت یک ورزشکار نقش داشته باشند، می‌توانند تا بیش از ۹۰درصد پاداش ورزشکار را دریافت کنند. این تصمیم نشان می‌دهد نگاه کمیته فقط معطوف به قهرمان نهایی نیست و زنجیره تربیت قهرمان را نیز در نظر گرفته است.
در بخش دیگری از نشست، کارگری از مخالفت جدی خود با «بازیکن‌سالاری» گفت و تأکید کرد: جایگاه هیچ ورزشکاری نباید بالاتر از ساختار تیم و فدراسیون قرار بگیرد. او حواشی اخیر والیبال نشسته را نیز جدی ندانست و ابراز امیدواری کرد این تیم قدرتمند جهانی در ناگویا به نتیجه مطلوب برسد.
اما شاید مهم‌ترین جمله وی درباره هدف‌گذاری ایران در ناگویا بود. کارگری با اشاره به قدرت گرفتن رقبای آسیایی گفت: در ژاپن با این شرایط دوباره دوم شدن کار سختی است و اگر دوم شویم باید جشن بگیریم.این جمله بیش از آنکه نشانه کاهش توقعات باشد، تصویری از دشوارتر شدن رقابت در ورزش‌های پاراآسیایی ارائه می‌کند. ایران در هانگژو دوم شد، اما حفظ این جایگاه در ناگویا با توجه به سرمایه‌گذاری کشورهای رقیب، به‌ویژه در رشته‌های مدال‌آور، آسان نخواهد بود.
در کنار این مباحث، کارگری از نیاز ۳۵۰ میلیارد تومانی برای اعزام کاروان خبر داد که تاکنون ۲۰۰ میلیارد تومان آن تخصیص یافته است. همچنین قرار است کمپ اختصاصی پارالمپیک در کردان کرج ایجاد و چهار کمپ منطقه‌ای دیگر نیز پیش‌بینی شود.
ناگویا برای ایران فقط مسابقه مدال‌آوری نیست؛ آزمونی است برای اینکه مشخص شود سرمایه‌گذاری، اردوهای مستمر و سیاست‌های حمایتی تا چه اندازه توانسته‌اند فاصله با رقبای آسیایی را حفظ کنند. اگر ایران دوباره روی سکوی دوم بایستد، شاید واقعاً جایی برای جشن گرفتن باشد؛ اما پشت این جشن، پرسش مهم‌تری باقی می‌ماند: برای حفظ جایگاه ایران در آسیا، قدم بعدی چیست؟